Geschreven op 11 februari 2015 door Jasper Maassen met 1 reactie

De kracht van het korte verhaal

imgVandaag werd bekend dat Nederland Leest dit jaar in het teken staat van het korte verhaal. A.L. Snijders gaat een bundel samenstellen “met een staalkaart van korte verhalen uit de Nederlandse geschiedenis”, aldus de NOS. Snijders merkt op dat dit genre in Nederland niet populair is, terwijl dat in de VS en Engeland bijvoorbeeld wel zo is: “Het is raadselachtig waarom het hier niet lukt.”

Voor mij is dat ook een raadsel. Willen Nederlanders romans met veel thematiek en lagen en kan dat volgens hen niet in een kort verhaal? Moet alles, grof gezegd, voorgekauwd worden voor de Nederlandse lezer? Maakt onbekend onbemind? Of wordt er te weinig aandacht besteed aan het korte verhaal? In dat laatste brengt Nederland Leest in ieder geval verandering.

Width = 732px Height = 16px

Wat de reden ook is, het korte verhaal krijgt niet de waardering dat het verdient. Er kan zoveel verteld worden met weinig woorden, dat het de lezer aan het denken zet. Niet zozeer om de materie te begrijpen, maar omdat je als lezer een hele wereld schetst waarin zo’n kort verhaal zich afspeelt. Literatuur is ontspanning en een kort verhaal stimuleert je fantasie om de vrije loop te nemen. Een perfect voorbeeld is het kortste verhaal dat Ernest Hemingway ooit heeft geschreven en welgeteld zes woorden bevat: “For sale: Baby shoes. Never worn.” (oftewel: Te koop: Babyschoentjes. Nooit gedragen – in het Nederlands zelfs nog een woord korter). De tragiek die hieruit spreekt is fenomenaal. Wat is er met de baby gebeurd? Is die overleden, of hadden de ouders gewoonweg te veel babyschoentjes gekregen op hun baby shower? Als de baby overleden is, waaraan? Waarom verkopen de ouders de schoenen in plaats van ze te bewaren? Hebben ze financiële problemen, of is dit hun manier van het verwerken van een tragedie? Al deze vragen worden opgeroepen door zes woorden.

In Ladder naar de mist staan 46 korte verhalen uit het Hongaars. De kortste verhalen zijn die van István Örkény – hij noemt ze zelf één-minuut-verhalen. In niet meer dan een pagina, soms wat langer, soms wat korter, schetst Örkény de ene keer een ontroerend of tragisch verhaal, en de andere keer een komische situatie. Zo legt hij in drie alinea’s de bureaucratie van Communistisch Hongarije op een hilarische manier bloot in Persbericht van de Dierenbescherming. Zijn In memoriam dr. K.H.G. veroorzaakt daarentegen weer koude rillingen…

Het is zeer goed nieuws dat Nederland Leest het korte verhaal in de spotlight zet. Deze vorm verdient de erkenning die hieruit spreekt. Voor wie daar nog niet van overtuigd is: István Örkény en zijn landgenoten zullen je overhalen. Beloofd.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

* is een verplicht veld.
Uw emailadres zal niet worden weergegeven.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Een reactie

  • maria

    Persbericht van de dierenbescherming
    Geweldig

    5 mei 2015 at 21:31 Reply